Recèrca

Filtrar
Filtres actifs
Portail : Mediatèca
Type de Document : Son documentaire
Sujet : poésie occitane
Sauf
Type de Document : Texte electronique
Type de Document : Rapport officiel
Tipe : Son documentari / Data : 1997

Lectura per Bernard Manciet d'un extrach de sos Sonets.

Extrach sonòr publicat dins lo disc de la colleccion Trésors d'Occitanie (ne saber mai) consacrat a Bernard Manciet, produch per Aura - Occitània Productions.


 

Transcripcion : 

Lo só quan a la mar de Cordoan

hèi pojar las lèrmas

esmolut de verd lo só dalha e dalha

qu'ès lo naviu cargat

 

i caid hroment suu bocau e viraire

pebe a las nòstras recòrtas de clapats

las velas tau e tau que s'abracan las èrsas

nòstre só s'es aparelhat

 

batusa de só-cocs e d'embrejatges

ardents que màrcham que tàngam que chàncam

haut dab las isclas los lacs bruscs (fin de l'extrach sonòr)

 

hèis livar ò Cedòf nòstas nueits de glòria

que livas lo mar-vir

que te pòrtas la mar

Mise en ligne : 16/01/2020
Tipe : Son documentari / Data : 2000
Robèrt Lafont (1923-2009) es sens contèsta, per son òbra e son accion, un actor màger de la modernitat occitana. L’es  coma cercaire e coma ensenhaire, coma òme d’accion e coma menaire de moviments, coma intellectual aitant que coma escrivan.  
Sul plan literari, son òbra en pròsa e son teatre an representat d’etapas de reconquista d’espacis literaris e de capacitats lingüisticas estructurantas per la lenga occitana contemporanèa. Pasmens Robèrt Lafont foguèt primièr un poèta e es per la poesia qu’entra en escritura. L’ample e la riquesa de son òbra poetica, mantun còps mesa en musica dempuèi los ans 1960 fins als 2000, es estada mesa en lum recentament per l’edicion complèta de son òbra poetica :  Robert LAFONT, Poèmas 1943-1984, Montpeyroux, Jorn, 2011. 
Mercés a la colleccion de CD « Trésors d’Occitanie » (Aura - Occitània produccions), nos es ofèrt de poder ausir una caudisa de poèmas diches pel poèta el-meteis. 
L’extrach aicí-dejós es la primièra part del poèma « Lenga d’òc », tanben intitulat dins d’unes recuèlhs  « A meis amics occitanistas » e que s’obrís amb un vèrs vengut manifeste per tota una generacion : « Lo sol poder es que de dire ».

Dire, lo sol poder es que de dire  

Lo recuèlh Dire (Tolosa e Rodés, Institut d'Estudis Occitans e Subervie, 1957) es lo second recuèlh poetic de Robèrt Lafont. Amassa de poèmas escriches entre 1945 e 1953 e se despartís en tres moments :  « Dire l’amor lei causas », « Flaüta sorna enamorada » e « Dire l’òme lo segle ».  Aqueste recuèlh pareis coma una manifeste poetic pel present e lo futur : « Dire » es per Robèrt Lafont s’apropriar aqueste monde nòu que s’obrís, fretar sa lenga, « nusa coma una dròlla » coma o ditz dins lo poèma a las aventuras esteticas e istoricas de son temps. 
Lo vèrs qu’obrís lo poèma : « lo sol poder es que de dire » es vengut famós tan fa figura a posteriori de programa per una òbra indissociabla d’una pensada, d’una accion, de tota una vida, e dins lo qual la generacion occitanista de l’Après-guèrra se retrobarà. 
« La lenga d’òc » dich per Robèrt Lafont dins aqueste extrach sonòr, es paregut amb aqueste títol dins lo recuèlh Dire (1957). Es estat représ dins Aire liure (P.J. Oswald, 1974), florilègi de tèxtes poetics de l’autor, amb lo títol « A meis amics occitanistas ». 
Lo poèma es estat mes en musica per Jan-Mari Carlotti dins l’album Dire Robert Lafont (Arles, Mont-Jòia, 2005). 
L’enregistrament aicí-dejós es un extrach del poèma dich per Robèrt Lafont el-meteis dins la colleccion CD « Trésors d’Occitanie » (Vendargues, Aura - Occitània produccions, 2000). 


Tèxte de l'extrach

Lo sol poder es que de dire.
Dire doç : una aranha
penchena lo soleu
sus lo pònt de l'aubeta.
Dire fèr : la montanha 
es una frucha amara
qu'enteriga lei sòrgas.
Dire larg : la marina
a pausat si doas mans
sus l'esquinau dau mond.
Dire amic : l'amarina. 
(fin de l'extrach sonòr)

Ma lenga es davant ieu
nusa coma una dròlla.
(fin de la premièra part del poèma)

Mise en ligne : 16/01/2020
Tipe : Son documentari / Data : 2012

Lectura per Silvan Chabaud d'un poèma extrach del recuèlh Leis Illas Infinidas (ed. Jorn, 2012).


Enregistrament realizat en 2012 per Camille Martel.

 


Transcripcion :

 

CORALH

Passi e repassi la sabla

entre mei dets.

Sus ma pèu

pauc a cha pauc resquilhan

peiretas, codolets, gravetas e cauquilhas

es a dire

montanhas, còlas, combas, bauç e planuras

esbrigats

decompausats en milierats de milierats de gruns.


Una farina de monde.


E, a l'azard de la ressaca,

la mar que destria lei causas

laissa aparéisser

una branca de coralh :

letra roja

d'un alfabet ensebelit

ai nuechs miegterranas.

Mise en ligne : 16/01/2020