Explorar los documents (7407 total)
Manciet, Bernard
Avec Orphée, Bernard Manciet explore et magnifie le gascon, en révélant la richesse de ses sonorités et l’extraordinaire diversité de ses registres — du plus élevé au plus familier, de l’abstraction au concret le plus immédiat, de l’archaïque à l’extrême contemporain. Porté par un souffle libre et incandescent, loin de tout lyrisme convenu, ce texte affirme avec force la vitalité d’une langue capable de dire pleinement le monde d’aujourd’hui.
CIRDOC - Institut occitan de cultura
Una novèla edicion de la Passem se ven d’acabar. Aquera corsa de relai per l’occitan, on se manifèstan a cada passatge deu temoenh tots los mòdas d’expression de la lenga occitana uei lo dia. Que permet a cada etapa, de rassemblar dins una fèsta bèla, un public variat. Un eveniment d’excepcion que rapèla la necessitat d’una preséncia de l’occitan d’en pertot dins l’espaci public e que lo programa comun DÒC portat d’ara enlà conjuntament per l’OPLO e lo CIRDOC-IOC, es pensat per i respondre.
La preséncia de las doas institucions sus la Passem, lor trabalh en comun per menar d’enquèstas a l’entorn de la lenga coma de las practicas culturalas, ua participacion a d’eveniments coma l’UOE, Salinèla o l’Estivada… son aitant d’accions pensadas dins aquela mira, que son a descobrir au long de la presenta letra. De projèctes per crear relais e oportunitats de rencontres amb los publics. E per rapelar, s’o podèm encara l’oblidar, que l’occitan es una lenga viva.
Chamson, André
Reig, Philippe. Trad.
Reig, Philippe. Trad.
Rous lou bandit e, pèr abitudo, ié pode plus douna un autre noum. Pamens, s’èro aqui, ié toucariéu la man emé plasé e ounour. Es d’aquéu biais qu’Andriéu Chamson coumenço lou raconte de Rous lou bandit, l’istòri d’un refratàri de la guerro de Quatorge que se refugiè dins lou massis de l’Egoual pèr segui l’enjouncioun divino « Tuaras pas ». Mau-grat lou tèmo de l’óujeicioun de counsciènci, aquest libre, publica en 1925, aguè d’acuiènço favourablo. Durbiguè maïstralamen la prouducioun roumanesco dóu jouine escrivan e ié dounè acès i ciéucle literàri li mai important dou siècle XXen. Bono-di aquest libre, Chamson nousè d’amista soulido emé li grands einat coume Rouman Rolland e lis autour de sa generacioun coume Andriéu Malraux.
Andriéu Chamson (1900-1983) tenguè d’àuti founcioun poulitico — dins li gabinet d’Edouard Daladier en 1927 e 1934 — e amenistrativo : counservatour-ajoun dóu Castèu de Versaio (1933), dóu Pichot Palais (1945-1959) pièi direitour generau dis Archiéu de Franço (1959-1971). Intra en literaturo emé Roux le Bandit en 1925, pourgiguè uno obro aboundouso, publicado à l’estrangié dins mai de vint lengo. Foundado sus li Ceveno emé la Suite cévenole, que Rous lou bandit n’en fai partido, et la Suite camisarde que clavo lou tout, toco peréu li dramo de la guerro e li proublèmo dóu tèms. En 1956, es elegi à l’Académie française e à la presidènci dóu PEN Club internaciounau que counsacro sa pousicioun centralo dins li letro. E en 1957, devèn majourau dóu Felibrige.
Felip Reig es dóutour ès letro óucitano, majourau dóu Felibrige e sendi de la Mantenènço Lengadò-Roussihoun.
Andriéu Chamson (1900-1983) tenguè d’àuti founcioun poulitico — dins li gabinet d’Edouard Daladier en 1927 e 1934 — e amenistrativo : counservatour-ajoun dóu Castèu de Versaio (1933), dóu Pichot Palais (1945-1959) pièi direitour generau dis Archiéu de Franço (1959-1971). Intra en literaturo emé Roux le Bandit en 1925, pourgiguè uno obro aboundouso, publicado à l’estrangié dins mai de vint lengo. Foundado sus li Ceveno emé la Suite cévenole, que Rous lou bandit n’en fai partido, et la Suite camisarde que clavo lou tout, toco peréu li dramo de la guerro e li proublèmo dóu tèms. En 1956, es elegi à l’Académie française e à la presidènci dóu PEN Club internaciounau que counsacro sa pousicioun centralo dins li letro. E en 1957, devèn majourau dóu Felibrige.
Felip Reig es dóutour ès letro óucitano, majourau dóu Felibrige e sendi de la Mantenènço Lengadò-Roussihoun.
Gérard, Rosemonde
En 1924, Rosemonde Gérard — venguèt a ‘Gen per far una conferéncia al Teatre Ducourneau. Per aquela escasença, recitèt son sonet en omenatge al poèta e perruquièr occitan Jansemin. E mai, en 1928, escriguèt una pèça de teatre amb lo títol Les Papillotes, dedicada un còp mai, al poèta Jansemin e a la Vila d’Agen. Foguèt aquela pèça jogada pel primièr còp en 1931 e foguèt una capitada immediata. Pasmens, la pèça tombèt pauc a pauc dins l’oblit e foguèt jamai presentada a Agen. — Aquí n’avètz una novèla edicion, prepausada en version bilingüa amb una traduccion en occitan deguda a Joan-Pèire Alari.
Vayrette, Fabienne
Caparrens, genèr de 2023. Dens ua vila en presa a las manifestacions contra la refòrma de las retiradas, un cap de hemna qu'ei retrobat dens lo congelator d'ua vielha militanta deus drets umans. L'enquèsta de la comissària Judit Bonamaison, hemna intègra a l'enfança macada, que va entrainar lo legidor dens un raconte dab desvolopaments multiples.
Freyssinet Maizy, Carine
Ça-vietz descobrir los ausèths cantadors, beròi illustrats per Carine Freyssinet Maizy.
Dens aqueste libe dedicat aus mainats, que trobaratz lo rossinhòu qui canta tota la nueit, lo cocut qui anóncia la bèra sason, las vocalisas deu mèrlo, lo gai qui se minja las cerisas, la piga clacassèra, la cavèca nueitiva, los shiulets deu mialòc, lo passatge de las gruas quan se'n van tà capsús o que se'n tornan… o enqüèra lo cotoliu, la parra, lo pinçan, lo rei-petit, la maria chorra o lo hasanhet de sent Martin...
Cap e cap, ua illustracion originau, imaginativa e colorada, e, a dreta, noms gascons, francés e latins, esplics e descripcion de cada ausèth : quin viven, on se pòden véder e escotar.
Los cants deus ausèths que s'acòrdan tanben dab la musica deus mots de noste : arreporèrs, conderilhòts o cançonetas que dan la paraula a l'auserumi.
Dens aqueste libe dedicat aus mainats, que trobaratz lo rossinhòu qui canta tota la nueit, lo cocut qui anóncia la bèra sason, las vocalisas deu mèrlo, lo gai qui se minja las cerisas, la piga clacassèra, la cavèca nueitiva, los shiulets deu mialòc, lo passatge de las gruas quan se'n van tà capsús o que se'n tornan… o enqüèra lo cotoliu, la parra, lo pinçan, lo rei-petit, la maria chorra o lo hasanhet de sent Martin...
Cap e cap, ua illustracion originau, imaginativa e colorada, e, a dreta, noms gascons, francés e latins, esplics e descripcion de cada ausèth : quin viven, on se pòden véder e escotar.
Los cants deus ausèths que s'acòrdan tanben dab la musica deus mots de noste : arreporèrs, conderilhòts o cançonetas que dan la paraula a l'auserumi.
Marche, Hélène
Bony, Maurice. Trad.
Bony, Maurice. Trad.
Perqué d'unes cans naisson amb un pedigree, de noms longs coma lo braç mai d'autras, amb res, pas que lor nom e encara… ? Ieu, qualqu'un me diguèt Piló, tot simplament. Soi una mescla de mantuna raça, valent a dire un bastardon !
Aquò m'empechèt d'èsser un bon can, de far lo bonaür de ma mèstra. Reconeissi èsser estat fosic, femnassièr coma dison los umans, un pauc tròp brusent de còps per las aurelhas dels vesins, mas mon caractèr jovial e mas galejadas an esfaçat mas qualques mancas de can bastardon !
Roman illustrat bilingüe francés/occitan, traduccion en miralh
Aquò m'empechèt d'èsser un bon can, de far lo bonaür de ma mèstra. Reconeissi èsser estat fosic, femnassièr coma dison los umans, un pauc tròp brusent de còps per las aurelhas dels vesins, mas mon caractèr jovial e mas galejadas an esfaçat mas qualques mancas de can bastardon !
Roman illustrat bilingüe francés/occitan, traduccion en miralh
Marche, Hélène
Bony, Maurice. Trad.
Bony, Maurice. Trad.
Bonjorn, m'apèli Nònò. Conti ma vida de canha. Soi un Bearded Collie... sensibla, pas coratjosa mas tant adorabla !
Legissètz-me, mon istòria vos agradarà. Aimaretz lo molon de pels negres e blancs que soi... Enfin qu'èri !
Roman illustrat bilingüe francés/occitan, traduccion en miralh
Legissètz-me, mon istòria vos agradarà. Aimaretz lo molon de pels negres e blancs que soi... Enfin qu'èri !
Roman illustrat bilingüe francés/occitan, traduccion en miralh
Cindy Chapelle
Si fait parlatz ja occitan ! Pichons e bèls, per far viure aquela lenga cada jorn, descobrissètz (tornar) l'occitan mercés a 100 jòcs tematics.
Cossí se pronóncia adiu / adieu ? Qu'es un "ostal" ? Qué significa l'expression : Qu'ès aquò ? Quin vèrb occitan es a l'origina del mot « rouméguer » en francés ? Qué fasèm quand sèm a « charrar » ? Quales son « papet » e « mameta » ?
Exploratz la lenga occitana, son istòria e sa cultura, sos biaisses de dire, son vocabulari mai corrent, sas frasas claus per discutir amb doas de sas varietats e lors territòris (de l'Atlantic a la Mediterranèa) : l'occitan gascon e l'occitan lengadocian.
Que desirèssetz (tornar) descobrir l'occitan, partejar aquela cultura amb vòstre monde, prepausar als vòstres mainatges iniciats a la lenga de jogar los professors a l'ostal o començar l'aprendissatge d'aquela lenga regionala, es a vos de jogar !
De basas per legir, parlar, escriure l'occitan en s'amusar.
Pels debutants e falses debutants (que parlan occitan sens o saber !) tre 8 ans.
Un metòde simple e intuitiu de prononciacion.
Editat amb lo sosten de las regions Occitània e Novela Aquitània e lo concors del CIRDÒC - Institut occitan de cultura e del Congrès.
Basat en Losera, GRAND petit monde edita de libres de joinessa sul patrimòni natural e cultural local, e crèa de libres sus-mesura pels professionals.
Cossí se pronóncia adiu / adieu ? Qu'es un "ostal" ? Qué significa l'expression : Qu'ès aquò ? Quin vèrb occitan es a l'origina del mot « rouméguer » en francés ? Qué fasèm quand sèm a « charrar » ? Quales son « papet » e « mameta » ?
Exploratz la lenga occitana, son istòria e sa cultura, sos biaisses de dire, son vocabulari mai corrent, sas frasas claus per discutir amb doas de sas varietats e lors territòris (de l'Atlantic a la Mediterranèa) : l'occitan gascon e l'occitan lengadocian.
Que desirèssetz (tornar) descobrir l'occitan, partejar aquela cultura amb vòstre monde, prepausar als vòstres mainatges iniciats a la lenga de jogar los professors a l'ostal o començar l'aprendissatge d'aquela lenga regionala, es a vos de jogar !
De basas per legir, parlar, escriure l'occitan en s'amusar.
Pels debutants e falses debutants (que parlan occitan sens o saber !) tre 8 ans.
Un metòde simple e intuitiu de prononciacion.
Editat amb lo sosten de las regions Occitània e Novela Aquitània e lo concors del CIRDÒC - Institut occitan de cultura e del Congrès.
Basat en Losera, GRAND petit monde edita de libres de joinessa sul patrimòni natural e cultural local, e crèa de libres sus-mesura pels professionals.
Roqueta, Ives
Estiu de 2012. Dins la pichòta cort del musèu Fenaille de Rodés, anciana bastenda de la vila, al ras d’un potz, Ives Roqueta legís un poèma, Dieusses primièrs, a votz nauta.
Lo monde que son aquí, assetats pels escalièrs o acoidats als balets, escotan la siá votz dire en lenga d’òc las vertats essencialas que, sola, la paraula poetica pòt portar.
Paraula qu’es sòmi personal, vertat de l’imaginari, soscament sus l’existéncia dels òmes e de las femnas, sul temps que passa…
A qualques passes del poèta que legís, repausan las anticas estatuas de pèira qu’Ives Roqueta a sabut far viure dins sos vèrses. Dieusses primièrs, un poèma essencial.
Lo monde que son aquí, assetats pels escalièrs o acoidats als balets, escotan la siá votz dire en lenga d’òc las vertats essencialas que, sola, la paraula poetica pòt portar.
Paraula qu’es sòmi personal, vertat de l’imaginari, soscament sus l’existéncia dels òmes e de las femnas, sul temps que passa…
A qualques passes del poèta que legís, repausan las anticas estatuas de pèira qu’Ives Roqueta a sabut far viure dins sos vèrses. Dieusses primièrs, un poèma essencial.