Explorar los documents (7411 total)

apc_euroregion26.jpg
Eurorégion Pyrénées-Méditerranée
Presentacion 

L’Euroregion Pireneus Meditèrranea GECT (EPM) valoriza la diversitat culturala, lingüistica e patrimoniala de son territòri. L'EPM es un espaci de referéncia al nivèl europèu e mediterranèu en matèria de cooperacion dins lo domeni cultural notadament dins lo sosten al desvolopament e a la creacion artistica jos totas sas formas, e dins la valorizacion de totes sos patrimònis.  
La presenta crida a projècte cultura s'inscriu dins lo quadre del fuèlh de rota 2030 de l'Euroregion, per fin de construire un futur resilient d'aicí a 2030. Prevei de promòure la diversitat culturala al sen de l'Euroregion e una cultura dobèrta sul bacin mediterranèu, e solidari amb d'autres territòris.
Per tot despaus de dorsièr de candidatura a una crida a projèctes emesa per l'Euroregion Pirenèus Mediterrània, vos prenguem de prene coneissença dels documents aplicables de respectar, en complement del reglament de cada crida. 

Aquesta crida dispausa d'una envolopa globala de 120 000€ amb per mira de sostene de projèctes de cooperacion culturala euroregionala.

Calendièr : 
Webinar de presentacion de la crida a projèctes Cultura, en preséncia de membres euroregionals : 28/05/2026 
S'inscriure : https://docs.google.com/forms/d/1lkRblSH1Uy1dgFjF4ZHbDqWoMUZXcXjmeqLZ5Ry4S6A/edit 

Data limita de depòsit de las candidaturas : 3 /09/2026.
Informacions e reglament de la crida : https://euroregio.eu/convocatoria-cultura-2026 
 
Informacions practicas 

Per fin de facilitar la creacion de partenariats e la participacion de novèlas estructuras : 
  • Un otís de cèrca de partenaris e una cartografia dels actors culturals : https://euroregio.eu/cercador-de-socis 
  • Una comunautat WhatsApp dedicada a la crida per fin d'escambiar amb los portaires de projèctes e actors culturals interessats per la cooperacion : https://chat.whatsapp.com/Iusl6Z0JoDe1MtUONEbAEY
 
vignette_61494.jpg
Lagarde, Christian. Dir.
Les années 1960-1980 constituent le moment- phare d’un mouvement occitaniste qui avance à la fois, dans la dynamique de la Libération puis de mai 68, sur le front de l’école, de la création culturelle et de la revendication politique, et se révèle avant-gardiste dans les domaines du féminisme et de l’écologie.
Mais l’occitanisme n’en est pas moins en proie aux divisions internes. Aux portes d’un certain succès (lutte victorieuse pour le Larzac), il se fracasse sur la realpolitik du mitterrandisme.
Pendant ce temps, les usages sociaux de l’occitan reculent, malgré l’investissement militant dans l’école publique et l’immersive.
Invités à dresser leur bilan, une presque centaine de militants témoignent de leur rapport à la langue, de leur rapprochement vers l’occitanisme, de leurs réalisations individuelles et surtout collectives.
vignette_61493.jpg
Biu, Felip
Aqueth recuelh de dètz novèlas en occitan gascon que perpausa ua galeria de personatges ancorats dens la ruralitat o l'exili, confrontats a la fatalitat, a l'umor negre e a la duretat quotidiana. Qu'interròga la memòria, la decadéncia deu monde rurau e l'umanitat deus exclús, e que muisha la riquessa de la lenga occitana modèrna.
L'escritura realista e incisiva que hè vibrar la cultura e lo viscut d'un territòri singular.
vignette_61492.jpg
Rouquette, Max
… pour saisir comment l’œuvre de Rouquette s’est constituée et poursuivie, entre la vie paysanne d’Argelliers, la découverte simultanée de l’écriture et de la lecture, et l’éblouissement que lui procurait la pratique quotidienne de la langue d’oc, comme un apprentissage sans fin. Philippe Gardy Correspondances, conversations, à propos du conte, hommages, un ensemble de textes avec en supplément un cahier d'images (esquisse d’une biographie illustrée) pour découvrir l'écrivain Max Rouquette. (Philippe Gardy)
vignette_61491.jpg
Manciet, Bernard
Avec Orphée, Bernard Manciet explore et magnifie le gascon, en révélant la richesse de ses sonorités et l’extraordinaire diversité de ses registres — du plus élevé au plus familier, de l’abstraction au concret le plus immédiat, de l’archaïque à l’extrême contemporain. Porté par un souffle libre et incandescent, loin de tout lyrisme convenu, ce texte affirme avec force la vitalité d’une langue capable de dire pleinement le monde d’aujourd’hui.
edito.jpg
CIRDOC - Institut occitan de cultura

Una novèla edicion de la Passem se ven d’acabar. Aquera corsa de relai per l’occitan, on se manifèstan a cada passatge deu temoenh tots los mòdas d’expression de la lenga occitana uei lo dia. Que permet a cada etapa, de rassemblar dins una fèsta bèla, un public variat. Un eveniment d’excepcion que rapèla la necessitat d’una preséncia de l’occitan d’en pertot dins l’espaci public e que lo programa comun DÒC portat d’ara enlà conjuntament per l’OPLO e lo CIRDOC-IOC, es pensat per i respondre.

La preséncia de las doas institucions sus la Passem, lor trabalh en comun per menar d’enquèstas a l’entorn de la lenga coma de las practicas culturalas, ua participacion a d’eveniments coma l’UOE, Salinèla o l’Estivada… son aitant d’accions pensadas dins aquela mira, que son a descobrir au long de la presenta letra. De projèctes per crear relais e oportunitats de rencontres amb los publics. E per rapelar, s’o podèm encara l’oblidar, que l’occitan es una lenga viva.

Descobrir la Letra en Òbra 32 -  Mai-Julhet de 2026 : AQUI
vignette_61488.jpg
Chamson, André
Reig, Philippe. Trad.
Rous lou bandit e, pèr abitudo, ié pode plus douna un autre noum. Pamens, s’èro aqui, ié toucariéu la man emé plasé e ounour. Es d’aquéu biais qu’Andriéu Chamson coumenço lou raconte de Rous lou bandit, l’istòri d’un refratàri de la guerro de Quatorge que se refugiè dins lou massis de l’Egoual pèr segui l’enjouncioun divino « Tuaras pas ». Mau-grat lou tèmo de l’óujeicioun de counsciènci, aquest libre, publica en 1925, aguè d’acuiènço favourablo. Durbiguè maïstralamen la prouducioun roumanesco dóu jouine escrivan e ié dounè acès i ciéucle literàri li mai important dou siècle XXen. Bono-di aquest libre, Chamson nousè d’amista soulido emé li grands einat coume Rouman Rolland e lis autour de sa generacioun coume Andriéu Malraux.

Andriéu Chamson (1900-1983) tenguè d’àuti founcioun poulitico — dins li gabinet d’Edouard Daladier en 1927 e 1934 — e amenistrativo : counservatour-ajoun dóu Castèu de Versaio (1933), dóu Pichot Palais (1945-1959) pièi direitour generau dis Archiéu de Franço (1959-1971). Intra en literaturo emé Roux le Bandit en 1925, pourgiguè uno obro aboundouso, publicado à l’estrangié dins mai de vint lengo. Foundado sus li Ceveno emé la Suite cévenole, que Rous lou bandit n’en fai partido, et la Suite camisarde que clavo lou tout, toco peréu li dramo de la guerro e li proublèmo dóu tèms. En 1956, es elegi à l’Académie française e à la presidènci dóu PEN Club internaciounau que counsacro sa pousicioun centralo dins li letro. E en 1957, devèn majourau dóu Felibrige.

Felip Reig es dóutour ès letro óucitano, majourau dóu Felibrige e sendi de la Mantenènço Lengadò-Roussihoun.
vignette_61487.jpg
Gérard, Rosemonde
En 1924, Rosemonde Gérard — venguèt a ‘Gen per far una conferéncia al Teatre Ducourneau. Per aquela escasença, recitèt son sonet en omenatge al poèta e perruquièr occitan Jansemin. E mai, en 1928, escriguèt una pèça de teatre amb lo títol Les Papillotes, dedicada un còp mai, al poèta Jansemin e a la Vila d’Agen. Foguèt aquela pèça jogada pel primièr còp en 1931 e foguèt una capitada immediata. Pasmens, la pèça tombèt pauc a pauc dins l’oblit e foguèt jamai presentada a Agen. — Aquí n’avètz una novèla edicion, prepausada en version bilingüa amb una traduccion en occitan deguda a Joan-Pèire Alari.
vignette_61479.jpg
Vayrette, Fabienne
Caparrens, genèr de 2023. Dens ua vila en presa a las manifestacions contra la refòrma de las retiradas, un cap de hemna qu'ei retrobat dens lo congelator d'ua vielha militanta deus drets umans. L'enquèsta de la comissària Judit Bonamaison, hemna intègra a l'enfança macada, que va entrainar lo legidor dens un raconte dab desvolopaments multiples.
vignette_61479.jpg
Freyssinet Maizy, Carine
Ça-vietz descobrir los ausèths cantadors, beròi illustrats per Carine Freyssinet Maizy.
Dens aqueste libe dedicat aus mainats, que trobaratz lo rossinhòu qui canta tota la nueit, lo cocut qui anóncia la bèra sason, las vocalisas deu mèrlo, lo gai qui se minja las cerisas, la piga clacassèra, la cavèca nueitiva, los shiulets deu mialòc, lo passatge de las gruas quan se'n van tà capsús o que se'n tornan… o enqüèra lo cotoliu, la parra, lo pinçan, lo rei-petit, la maria chorra o lo hasanhet de sent Martin...
Cap e cap, ua illustracion originau, imaginativa e colorada, e, a dreta, noms gascons, francés e latins, esplics e descripcion de cada ausèth : quin viven, on se pòden véder e escotar.
Los cants deus ausèths que s'acòrdan tanben dab la musica deus mots de noste : arreporèrs, conderilhòts o cançonetas que dan la paraula a l'auserumi.
sus 742