Explorar los documents (2024 total)

Contributeur : CIRDOC - Institut occitan de cultura

Tournesol

« Despuish quauques ans Elisabeth e Joëlle que partatjan dab generositat e arsec lo lor amor de la cançon tradicionau de dançar. En francés o en occitan, en polifonia o a l’unisson, qu’interprètan, que modulan e qu’arranjan las cantas deu repertòri orau deu Massís Centrau.

Òc, çò qui las anima qu’ei açò : cantar entà har dançar, de la borrèia cadenciada a la doça masurcà, de las rondas collectivas a las valsas insolitas…

Après hèra de contribucions a projèctes discografics collectius, que’s lançan dens l’aventura d’un album. » - Les Brayauds

Tà'n saber mei

Sèrras, Joan-Claudi

Disparicions es un recuèlh de tèxtes ont, coma dins Masquetas e Mariòtas, sèm sus la rara entre vida vidanta e subrenatural, dins un univèrs ont tot, a cada segonda, pòt caplevar e desaparéisser per l’efièch d’una volontat clara o escura, mas tanben sens cap de rason…

(Colleccion A tot ; 227)

Peladan, Jòrdi

Es en Cevenas aqueste còp e a l’entorn del pargue nacional que la sobrepolida e petejanta detectiva Margarida Cercamond e son luoctenent menan l’enquista. Lor caldrà furgar al mitan d’una comunautat de Ipís, de borruts coma se dison dins lo país, d’un « neò-cevenòl » que viu en salvatge dins lo mas de familha, d’un ancian rasetaire vengut alcolic e borrèl d’ostal, de son amic caçaire de singlars e de ben d’autres. Rescontraràn dins son barrutlatge la regenta del vilatge apassionada de botanica, una anciana actritz de cinemà X venguda cabrièira, e de ben entendut trobaràn sus sa rota lo comissari Pepichòt, son segond l’inspector Gaspard e las doas policièiras, Bregida e Anhès. Tot aquel monde dins un decòr espectaclós de valats, de sèrres e de castanhièrs.

(Colleccion A tots ; 228)

Arnaud, Miquèu

Sègle XV, lei comtats de Provença e de Forcauquier, tres vidas, tres jovents que vènon de quitar l’enfança. Sei vidas èran traçadas, mai jamai ren es calhat. Ansin, lei destins d’Amielh, de Bertrand e de Clemenç foguèron borrolats. Amielh que deviá èstre lauraire, serà pastre ; Bertrand que veguèt lo jorn entre mastra e forn, aurà ges de farina dins lei mans, mai l’espasa ; Clemenç enfantonet nascut dins un vilatjon, passarà sa vida dins lei clastras d’una abadiá. Promés a una existéncia quieta, sei vidas fin finala foguèron pas de lònguei ribieras tranquillas. Sabián pas qu’enregant un camin per lo quau èran pas predestinats, se trobarián implicats dins lei torments de l’Istòria.

(Colleccion A tots ; 225)

Romieu, Bernadeta

La cerièreda de la bòria de las Fontanèlas, una istòria de familha, una longa istòria, contada un jorn de prima a Flavian per son grand, Benedit. Un raconte mas sobretot l’escasença de li fisar lo lagui que lo rosega despuèi fòrça annadas : Rosan, son filhòl, s’ensalvèt un jorn aprèp una brèva disputa amb el. Las novèlas se faguèron de mai en mai escarsas e un jorn pas pus res ! Flavian serà encargat de lo retrobar e de lo far tornar.

Mas consí apariar son mestièr de reportaire de guèrra que li daissa pas grand relambi e aquela cèrca incertana ? L’escomesa es granda mas una promessa es una promessa e mai li calga se gandir luènh, talament luènh...

(Colleccion A tots ; 226)

Dordeins, Joan Miquèu

« Ne soi pas ací que despuish ger matin mes que’m sembla ua eternitat, qui n’arrepresenta pas qu’ua inifinitesimau fraccion de temps, comparada aus seishanta quate ans de la mea vita. » Ua ospitalizacion, un aniversari, un auratge… la vita qu’ei hèita d’aqueths momentets qui’s desbremban lèu-lèu o qui marcan a tot jamei. D’accents grèus en clinhadas esberidas, enter realitat e ficcion, dab derision, tendressa, suspens e umor, aqueth recuelh de novèlas que’vs harà cabussar dens l’imaginari luxuriant de l’autor.

Larzac, Jean

Mei de trenta ans au darrèr de la publicacion de la soa òbra poetica, seguida de quauques reales recuelhs com Dotze taulas per Nòstra Dòna o Ai tres òmes a taula, a miègjorn, lo lector que trobarà ací tota ua partida demorada inedita de la poesia de Joan Larzac.

Si ma voix devient rauque, au quau lo poèta n’a pas jamei deishat de tribalhar tot lo long deu temps e de la soa vita, que met un tèrmi a un long silenci editoriau. Ja qu’estosse ocupat annadas de seguida a acabar lo son gran tribalh de traductor, los dus Testaments en version occitana, Larzac que s’ei consacrat a ua escritura mei personau. Dens la continuitat deus prumèrs dus recuelhs, qu’afronta ací totas las fàcias de l’umanitat, a l’escot, ger com uei, de las segotidas e deus espèrs deu monde : interrogacions sus l’existéncia com contemplacion deus paisatges deu Liban o deu País d’Òc.

Arrevirat de l'occitan per Jean-Pierre Chambon, Guy Latry e Marjolaine Raguin.

Lune de Bière

Dab sonque duas votz e los lors instruments acostics, Sam e Tim que tiran camin dab lo lor concèpte de musicas a béver, a cantar e a dançar. Aqueths Tolosans que se’n tornan tà las cauç deu fòlc (celtic en especiau) e deu trad (occitan, centre França).

Timothé Bougon : Vriulon, canta, guitarra
Samuel Meric : Guitarra, canta, flabuta
Invitat :
Bert de Boozes Brothers

Tà'n saber mei

Décibal

Lo Berric, Décibal que’u defend, que’u canta e que’u hè dançar dab arsec. Lo grop que cultiva d’an en an l’enveja pregona de balhar un vent de libertat a l’eretatge de las tradicions berrigaudas. Aquera hont d’inspiracion que’s transfòrma en un gaujós barrejadís de composicions e de collectatges, arranjats e portats au servici de la dança. Dab energia, que mian lo bal on dançaires e musicaires e’s hèn los uns taus autes entà non pas formar qu’un sol e unic espaci de jòc. N’avetz pas mei sonque a’vs deishar amechar per aquera musica trad’ de uei, ciselada per l’encontre generós d’aqueths quate musicaires/dançaires.

Cyril Berthet : saxofòne soprano, flabuta traversèra, canta
Cédric Loosli : bozoki, canta
David Roblin : baisha, percussions, canta
Benoît Roblin : sonsaina, canta

Tà'n saber mei

Pelen, Jean-Noël

« Conter, chanter, raconter que hè tornar víver la tradicion orau en Cevenas : contes, cançons, legendas, danças, arreproèrs, noms e chafres qu’an longtemps embevut la vita vitanta d’aqueras montanhas. L’excepcionau colleccion de testimoniatges e documents presentada ací qu’ei shens que lo pertrèit d’un univèrs abondós. Au grat de las paraulas reportadas e de las sintèsis luminosas de Jean-Noël Pelen, que ns’immergim dens la descobèrta e lo partatge d’un monde acabat, com transportat dens lo temps. Aqueth obratge de referéncia qu’ei un omenatge a las generacions de hemnas e d’òmis qui an afaiçonat las Cevenas e transmetut la lor singulara memòria.

Jean-Noël Pelen, etnològue, qu’a consacrat ua grana partida de la soa carrièra de cercaire au CNRS a la collècta e a l’analisi de la tradicion orau en Cevenas. Qu’ei estat assegondat entad aqueth obratge per Nicole Coulomb, professora de letras e etnològa qui a tribalhat en especiau sus la cançon de tradicion orau deu Mont Losera. Pierre Laurence, etnològue, e Daniel Travier, fondator de Maison Rouge - Musée des vallées cévenoles, qu’an acompanhat aqueth libe de la lor expertisa, demorant atau fidèus a ua collaboracion qui s’espandeish sus mei d’un decenni. » - Alcide Edicions