L'edicion de cinc pèças de teatre de Max Roqueta, abans-dire de Joan-Claudi Forêt, permetrà als amators de literatura occitana de legir una part essenciala de son òbra.
De la pastorala umanista (La Pastorala dels volurs) als jòcs de l’amor e de la vida dins la Republica de Venècia (La Podra d’embòrnia), dels cants de reis e de trobadors dins un oratorio qu’espèra encara lo creator de sa musica (Canta-Loba) a una fantasiá poetica e magica, batèsta entre poder e amor (La Ròsa bengalina), fins a una reflexion suls camins de l’existéncia (La Gruma e la Sau), descobrissèm tota la diversitat de son teatre. Aqueste ramelet de mots, de personatges, de sentiments que nos pertòcan al pus prigond, desvela l’importància màger de l’escritura teatrala de Max Roqueta.