Explorar los documents (15593 total)

Contributeur : CIRDOC - Institut occitan de cultura

L’associacion Amistança-Amistanza, associacion d’amistat occitano-aragonesa qu’ei basada sus Pau. Que tribalha despuish 2002 en lo maine de las musicas actuaus, de manèra mei especifica sus las musicas, danças gasconas e aragonesas. Qu’arrecampa actors culturaus professionaus e amators.

Que hè vàler la practica artistica de La Companhia Crestian Josuèr e de La Companhia de dança « Lo Paulotiau » com las lors activitats en Educacion Artistica e Culturau e los escambis transfrontalèrs Bearn-Aragon.

Sèrras, Joan-Claudi

Disparicions es un recuèlh de tèxtes ont, coma dins Masquetas e Mariòtas, sèm sus la rara entre vida vidanta e subrenatural, dins un univèrs ont tot, a cada segonda, pòt caplevar e desaparéisser per l’efièch d’una volontat clara o escura, mas tanben sens cap de rason…

(Colleccion A tot ; 227)

Peladan, Jòrdi

Es en Cevenas aqueste còp e a l’entorn del pargue nacional que la sobrepolida e petejanta detectiva Margarida Cercamond e son luoctenent menan l’enquista. Lor caldrà furgar al mitan d’una comunautat de Ipís, de borruts coma se dison dins lo país, d’un « neò-cevenòl » que viu en salvatge dins lo mas de familha, d’un ancian rasetaire vengut alcolic e borrèl d’ostal, de son amic caçaire de singlars e de ben d’autres. Rescontraràn dins son barrutlatge la regenta del vilatge apassionada de botanica, una anciana actritz de cinemà X venguda cabrièira, e de ben entendut trobaràn sus sa rota lo comissari Pepichòt, son segond l’inspector Gaspard e las doas policièiras, Bregida e Anhès. Tot aquel monde dins un decòr espectaclós de valats, de sèrres e de castanhièrs.

(Colleccion A tots ; 228)

Arnaud, Miquèu

Sègle XV, lei comtats de Provença e de Forcauquier, tres vidas, tres jovents que vènon de quitar l’enfança. Sei vidas èran traçadas, mai jamai ren es calhat. Ansin, lei destins d’Amielh, de Bertrand e de Clemenç foguèron borrolats. Amielh que deviá èstre lauraire, serà pastre ; Bertrand que veguèt lo jorn entre mastra e forn, aurà ges de farina dins lei mans, mai l’espasa ; Clemenç enfantonet nascut dins un vilatjon, passarà sa vida dins lei clastras d’una abadiá. Promés a una existéncia quieta, sei vidas fin finala foguèron pas de lònguei ribieras tranquillas. Sabián pas qu’enregant un camin per lo quau èran pas predestinats, se trobarián implicats dins lei torments de l’Istòria.

(Colleccion A tots ; 225)

Romieu, Bernadeta

La cerièreda de la bòria de las Fontanèlas, una istòria de familha, una longa istòria, contada un jorn de prima a Flavian per son grand, Benedit. Un raconte mas sobretot l’escasença de li fisar lo lagui que lo rosega despuèi fòrça annadas : Rosan, son filhòl, s’ensalvèt un jorn aprèp una brèva disputa amb el. Las novèlas se faguèron de mai en mai escarsas e un jorn pas pus res ! Flavian serà encargat de lo retrobar e de lo far tornar.

Mas consí apariar son mestièr de reportaire de guèrra que li daissa pas grand relambi e aquela cèrca incertana ? L’escomesa es granda mas una promessa es una promessa e mai li calga se gandir luènh, talament luènh...

(Colleccion A tots ; 226)

L'oppidum dei Caisses de Jean Jean - Tè Vé Òc

Gravier, Michel. Metteur en scène ou réalisateur

Emission del 16 de junh de 2021

L'oppidum dei "Caisses de Jean Jean"

Viviana Roux nos prepausa de visitar aquesta setmana l’oppidum dei « Caisses de Jean Jean », comprene lei caissaus (molaires) de Joan Joan situat sus la comuna de Moriès, fuguèt ocupat tre lo neolitic e juscas a l’ocupacion romana. Felip Rigaud nos fai descubrir aquel site, cavat mantuns còps e que revèla cada còp de trobalhas nòvas. Avem poscut retrobar leis estelas mantuns còps milenarias conservadas au Musèu de l’Arle antica que ven de tornar dubrir. Amb de comentaris de Felip Rigaud, d’imatges de Viviana Roux e Miquèu Gravier.

Un montatge de Miquèu Gravier.

[resumit de Tè Vé Òc]

Dordeins, Joan Miquèu

« Ne soi pas ací que despuish ger matin mes que’m sembla ua eternitat, qui n’arrepresenta pas qu’ua inifinitesimau fraccion de temps, comparada aus seishanta quate ans de la mea vita. » Ua ospitalizacion, un aniversari, un auratge… la vita qu’ei hèita d’aqueths momentets qui’s desbremban lèu-lèu o qui marcan a tot jamei. D’accents grèus en clinhadas esberidas, enter realitat e ficcion, dab derision, tendressa, suspens e umor, aqueth recuelh de novèlas que’vs harà cabussar dens l’imaginari luxuriant de l’autor.

Larzac, Jean

Mei de trenta ans au darrèr de la publicacion de la soa òbra poetica, seguida de quauques reales recuelhs com Dotze taulas per Nòstra Dòna o Ai tres òmes a taula, a miègjorn, lo lector que trobarà ací tota ua partida demorada inedita de la poesia de Joan Larzac.

Si ma voix devient rauque, au quau lo poèta n’a pas jamei deishat de tribalhar tot lo long deu temps e de la soa vita, que met un tèrmi a un long silenci editoriau. Ja qu’estosse ocupat annadas de seguida a acabar lo son gran tribalh de traductor, los dus Testaments en version occitana, Larzac que s’ei consacrat a ua escritura mei personau. Dens la continuitat deus prumèrs dus recuelhs, qu’afronta ací totas las fàcias de l’umanitat, a l’escot, ger com uei, de las segotidas e deus espèrs deu monde : interrogacions sus l’existéncia com contemplacion deus paisatges deu Liban o deu País d’Òc.

Arrevirat de l'occitan per Jean-Pierre Chambon, Guy Latry e Marjolaine Raguin.

Lune de Bière

Dab sonque duas votz e los lors instruments acostics, Sam e Tim que tiran camin dab lo lor concèpte de musicas a béver, a cantar e a dançar. Aqueths Tolosans que se’n tornan tà las cauç deu fòlc (celtic en especiau) e deu trad (occitan, centre França).

Timothé Bougon : Vriulon, canta, guitarra
Samuel Meric : Guitarra, canta, flabuta
Invitat :
Bert de Boozes Brothers

Tà'n saber mei

Narbo Via, lo musèu novèl de la Narbona antica - Tè Vé Òc

Gros, Lise. Metteur en scène ou réalisateur

Emission del 8 de junh de 2021

Narbo Via, musèu novèl

A Narbona, en mai de 2021, se dubriguèt lo musèu Narbo Via. Concebut per Norman Foster & Partners, es fòrça capitat e d’une riquesa granda. Dins l’antiquitat romana, Narbo Martius èra una colonia importanta e lo pòrt que se trobava sus leis estanhs vèrs la Nautica e Mandirac, vesiá passar un molon de mercandisas. Narbona èra ben plaçada au crosament de la Via Domitia e de la via Aquitania e èra prospèra. Es lo pòrt que presentam dins aquel reportatge, amb batèus e anfòras. Dins de salas de projeccion, avem de vistas subrebèlas sus de batèus e son fonccionament. Dins lo musèu una paret monumentala es dedicada a de bas relèus e de pèiras escultadas que donan una idèa precisa de la civilizacion de l’epòca antica. Mosaicas, estatuas e vestigis variats vos pivelaràn. L’entrada dau Musèu es a gràtis tot lo mes de junh.

Un reportatge de Lisa Gròs.

[resumit de Tè Vé Òc]